Croatiae auctores Latini: inventa  
   domum |  quaere alia! |  qui sumus? |  index auctorum |  schola et auxilia |  scribe nobis, si corrigenda inveneris!  
Boskovic, Ruder (1711-1787) [1753]: Ecloga recitata in publico Arcadum consessu, versio electronica, 325 versus, verborum 3023 [genus: poesis - ecloga] [numerus verborum] [boskovic-r-ecl.xml].
Si vis in lexico quaerere, verbum elige et clavem 'd' in claviatura preme.

Vade retro

P. ROGERII JOSEPHI BOSCOVICHII S. J. INTER ARCADES NUMENII ANIGRAEI ECLOGA recitata in publico Arcadum consessu primo ludorum Olympicorum die quo die Mich. Joseph Moreius generalis Arcadiae custos illustrium poetarum Arcadum effigies formandas jaculorum ludo substituerat
Lycidas Tytirus Lyc.
Tytire, siste gradum, Lycidas vocat: o mihi sylvam,
Tytire, jamdudum frustra quaesite per omnem.
Tyt.
Tune etiam huc, Lycida? Nec te tam longa viarum
Taedia, nec genitrix tenuit dulcissima, nec te
Parva soror, nec solae, ingens tua cura, capellae;
Quae nunc heu nullo sylvam custode per altam
Opportuna lupis jam praeda voracibus errant.
Lyc.
Solus ego, Arcadiae extremis e finibus omnis
Ad sacrum dum turba nemus volat agmine denso,
Namque imo ciet inclamans[ERROR: no reftable :]Myrhaeus enim, nimirum doctissimus Abbas Michael Joseph Morejus, nunc est tertius Generalis Arcadiae Custos. Myrhaeus ab antro,
Tytire, solus, iners patria sub rupe manerem?
Non ita praerupti genitum sub vertice montis,
Heu puero, heu nimium raptus cito! durus Amyntas
Erudiit, dumosa manu per culmina raptans
Figentem dubia incerto vestigia gressu;
Dum pavidos telo damas, cervosque fugaces,
Aut aprum, aut summis agitaret montibus ursum.
Non aestus, medio quamvis Sol ardeat Axe,
Assuetum, non hosce pedes via longa fatigat.
Impulit ipsa avidum genitrix quoque, perge, tuendam,
O Lycida, mihi linque domum: sat adulta capellas,
Inquit, aget soror ad fontem, atque ad pascua tuta.
I tu, namque potes, juvenum quo confluit omnis
Turba frequens, longosque novans[ERROR: no reftable :]Nam ludorum olympicorum celebratio per hosce postremos 27. annos penitus inter Arcades intermissa. desueta per annos
Festa agitat, variisque exercet corpora ludis.
I, Lycida, et memori sub pectore singula conde
Observans, narrabis enim, quoque ordine, quique
Certarint juvenes, cui fors arriserit, et quae
Quisque domum tulerit meritae data praemia palmae.
Tyt.
Scilicet hinc, Lycida, et jaculis oneratus acutis,
Circumfers arcumque humero, pharetramque sonantem,
Jamque animo annosae defixa in vertice pinus
Signa petis, palma gestis jam victor adepta.
Lyc.
Haud equidem abnuerim; stimulos namque ipsa volenti
Addidit, et palmae genitrix incendit amore.
Sume, inquit, nam prima dies, si rite vetusti
Servantur mores, jaculo, volucrique sagittae
Debita, sume, puer, jaculum, volucremque sagittam,
Arcumque, pharetramque olim victoris Amyntae.
O! mihi si tantum tribuant bona numina, si te
Excipiam merita nectentem tempora lauro,
Felix, ah nimium! et figentem ditia tecto
Dona rudi; quo, care puer, quo brachia nexu
Adstringens collo haererem! quae dulcia fronti
Oscula mille darem! propera, puer, otia rumpe
Pigra celer, sacrumque vola pharetratus ad antrum.
Haec genitrix: imas agitat mihi flamma medullas,
Et jubet alipedes cursu praevertere ventos.
En ad sum; tu Myrhaeo, tu Tytire, siste:
En adsum, et jaculo certare paratus, et arcu.
Tyt.
Ante tamen, quam te jaculo certare paratum
Myrhaeo, Lycida, sistas; spectare juvabit
Et sedem, et tanti socios certaminis, atque
Jura tibi nondum bene cognita: concidet omnis
Fors et amor pugnae, et palmae spes irrita cedet.
Ad laevam converte gradus, qua consita densis
Ordinibus viridi se pandit plurima fronde,
Vernantesque comas attollit in aera laurus.
Illa sacri sedes certaminis.
Lyc
Haud moror. At quae,
Tytire, quae rerum facies nova? Pendula ramis
Omnibus ora virum seu sculpto extantia buxo,
Sive coloratis fulgent depicta tabellis.
Pastorale pedum, et septem compacta cicutis
Fistula cuique sua, ac circum cava tempora laurus
Adstat, at innumeris variantur caetera signis.
Quid juvenum manus illa struit? Sulcatur acuti
Huic acie teli summa cerata papyrus,
Hic ebore, hic viridi varias in cortice formas,
Alter in aequali pronus designat arena.
Ille autem et setas jaculo praefixit acuto,
Et chonchis fucos infudit levibus, atque
Commiscet, versatque agitans, telamque colorat.
En alius parium ferrata cuspide marmor,
Flavum alius buxi ramum, teretisque cupressi,
Truncum alius telo formas tunditque, secatque.
Quae subiit nova cura animos? Quae forma colendi
Arcadici nemoris? Veterum quo jura parentum,
Servati et longos mores abiere per annos?
Tyt.
Di dederunt meliora boni. Myrhaeus avitos,
O Lycida, mores mitescere jussit, agresti[ERROR: no reftable :]Mutavit nimirum ludorum olympicorum genus, et jaculis substituit illustrium Arcadum, qui jam obierint, effigies.
Arcadiae ingenuas et providus intulit artes.
Sic et qui steterat succis oleaster amaris
Improbus, et foliis alte pungentibus asper,
Idem jam pinguis frondes emittit olivae,
Ac dulces bacchas mitissima Palladis arbor
Educat, et spinis qui quondam horrebat acutis,
Incisus ferro truncus mansuescit amico,
Educitque novas frondes, et cerea pruna.
Non jaculo, non ille vetat certare sagitta.
At teretis calami, meliorem et cuspidis usum
Extudit aeratae, quo non oculusque, manusque
Se tantum, ast una et mentis vigor, atque feracis
Ingenii dives pariter se copia prodat.
Fas, ait, egregias animas, quae carmine culto
Hoc decus, et famam solida virtute perennem
Arcadico peperere solo, quos extulit ipse
Hinc pater aetherei stellatum ad culmen Olympi
Avectos curru Phaebus, coeloque locavit;
Fas merito, o pueri, memores celebremus honore:
Fas oculis redeant rapti licet, altaque ad imas
Atque iterum, atque iterum mentes exempla recurrant.
Ite ergo, et notos jaculis effingite vultus.
Siquis amat duro extantes educere saxo,
Praefringat calamum, pro scalpro ferrea teli
Cuspis erit: buxus si mollior, atque cupressus
Arridet magis; oblonga disjungere fibras,
Atque secare acie, et poterit perradere sectas.
Cerata in tabula, viridive in cortice si quis
Maluerit tenui formas incidere sulco;
Ille stylo tenuem, qua cuspis acuta, sagittam
Substituat, tractetque agilis. Demum ora colore
Qui vario, et cultum mentiri malit agrestem,
Is, calamo qua pluma levis defigier imo
Assolet, et tremulo zephyros agitare susurro,
Aut apri setas, aut crinem adstringat equinum:
His poterit mixtos per telam ducere fucos.
Fistula, pastorale pedum, et Parnassia laurus
Prodant Arcadicos insignia nota colonos.
At variis, quae cuique petit laus debita, signis
Et decora, et mores, et grandia facta notentur.
Haec animo sibi quisque suo confingat, et omnes
Exerat ingenii vires, mentisque vigorem
Extundens: tum deinde oculos, tum deinde labori
Adjungat dextram: Arcadicis haec cura colonis
Digna magis, longe et jaculorum dignior usus,
Haec nostros meliora decent certamina ludos.
Praemia digna dabo victoribus. Alphesibaei[ERROR: no reftable :]Primi nimirum Arcadiae Custodis Jo. Marii Crescimbeni
Illa manu primum quae consita laurus in auras
Intonsum aerias tollit caput, illa virentes,
Ipse ego sublimi quas carpam in vertice frondes,
Victuro aeternos serto praebebit in annos.
Praeterea aut pario sculptam de marmore, sive,
Ut libet, in tabula pictam, tenuive papyro
Ipse suam lauro effigiem suspendet eadem
Affigens tantae signum memorabile palmae.
Vix ea Myrhaeus: pastorum effunditur ingens
Per sylvam, atque novum molitur turba laborem.
Ergo vides, jam fervet opus. Conjungier illis
Tu quoque vis, Lycida, et jaculo, et certare sagitta?
Lyc.
Haud equidem tantum tribuo mihi, Tytire, dextra
Si jaculum vibrare gravi, si tendere nervos
Cornibus adductis, arcuque sonante sagittam
Mittere opus; certarem equidem; nec me Jovis ales,
Nec pernix fugiat cervus, quamquam ille volatu,
Hic celeri ventos vincat pede. Figat in imo
Se telum corde, et rapiat cum sanguine vitam.
At quoniam certare nefas, age, Tytire, pande
Singula, nosti etenim, qui se in certamina tanta
Hi dederunt juvenes, quorum haec aut pendula ramis
Ora, vel artifici nondum perfecta labore
Pastorum in manibus tuimur, quid et addita cuique
Signa notant, mille arcanis variata figuris.
Tyt.
Ah! Lycida, ah demens! Quid enim petis? Ante jugales
Circumagat totum Phoebe variata per orbem
Ore tumens iterum, atque iterum nova cornua sumens
Quam liceat tantam versando evolvere molem.
Pauca modo expediam, nam me quoque concitat idem
Palmae amor, et mea sunt, lauro pendentia ab illa
Quae perfecta vides; sed perficienda supersunt
Quaedam, alia, et longum poscunt abrupta laborem.
Ille, vides? nostris Myrhaeo in caetibus ille
Assidet usque comes, curasque exercet easdem
Immortale Achamas[ERROR: no reftable :]Joseph Brogius Arcadiae Procustos, qui 4. Summorum Pontificum effigies proponit, Alnani, sive Clementis XI., Aretalgi, sive Innocentii XIII., Lerimi, sive Clementis XII., et Theophili, sive Benedicti XIII., qui metri gratia, ob primam brevem hic nequaquam nominatur. Horum Pontificum stemmata nemo non novit, ea hic innuuntur. nomen. Jam fixit in alto
Alnanum, ac Lerimum ramo, vultumque Aretalgi,
Quartum format adhuc fingens, et totus in illo est.
Lyc.
Novi equidem: quis enim non nosceret? Extulit illos
Eductos campis silvestribus, extulit ingens
Divini aeternum virtus ad culmen honoris,
Atque suos curare greges, quacumque vagentur,
Relligio dedit, et totum imperitare per Orbem.
Agnosco triplici fulgentia tempora serto,
Alnani et montes ternos, et montibus astrum
Impositum: triplex Lerimi se fascia prodit
Per medium secta, et gemino variata colore,
Quamque Aretalgus habet, spatiis distincta quadratis
Ultro se prodit Jovis ales: squameus anguis,
Et rosa, et Ursinam signat quae fascia gentem,
Nota sat et nostris in montibus: omnia nota
Tantorum decora heroum, et tot grandia facta.
Qui tamen hi, tela[ERROR: no reftable :]Tres hic exprimuntur sanctissimi et doctissimi viri, quos diu reluctantes e Coenobio ad purpuram vi pertraxit eodem omnes die Clemens XI. Sunt autem Alcidamus, sive Joseph Maria Tommasius, Filotheus, sive Jo. Baptista Ptolomaeus, Aretimus, sive Franciscus Maria Casinius, primus e Theatinorum familia, secundus e Soc. Jesu, tertius ex Ordine Cappuccinorum, omnes editis operibus et pietate celeberrimi. Eorum effigies proponit Riviscus, sive Antonius Gasparrius. Porro Aretimum et Filotheum a versu excludit metrum. juvenis quos jungit in una,
Pastores terni? Sacro distincta galero
Frons rubet, et vasta perarata volumina mole
Hinc atque hinc cumulata jacent. Proh quanta senili
Ore sedet pietas! Qui pectore promicat ignis?
Tyt.
O decus, o Latii numquam peritura senatus
Gloria! Vi raptos Alnanus paupere tecto
Extulit hos, Lycida, simul, atque effulgere sacro
Obstantes longum necquidquam jussit in ostro.
Alcidamum hunc dicunt, huic nomen mascula virtus,
Huic divinus amor merito dedit: exhibet illos
Riviscus, dotesque animi, doctosque labores
Exprimit, ac telam o quanta levis arte colorat!
Benacum[ERROR: no reftable :]Hic enunciantur Benacus, sive Julius Caesar Grazzinus, Thyrsis, sive Jo. Baptista Zappius et Alaurus, sive Bernardinus Perfettius, versibus ex improviso recitatis celebres, quorum postremus in Capitolio solemni pompa et rarissimo exemplo coronatus est. Eorum et aliorum extemporalium poetarum effigies proponit Eurasius, sive Petrus Franciscus Versarius. Eurasius, Thyrsimque, et format Alaurum.
Ollis Phoebus adest, promptamque in carmina venam
Sufficit, et subitos dat mille effundere versus.
Ipsa sua, qua se Capitoli immobile saxum
Erigit, ipsa manu frontem praecingit Alauri
Roma potens: plausus septem de Collibus Echo
Congeminat, fluvioque fremit Tyberinus ab alto.
Navimbus[ERROR: no reftable :]Innuuntur jam alii nonnulli. Navimbus, sive Bonaventura Catranius effingit Uranium, sive Vincentium Leonium; Sisimber, sive Carolus de Sanctis, Polybum, sive Vincentium de Filicaja; Nevillus, sive Mutius Scevola, Eurindum, sive Franciscum Mariam Gasparrium; Carminius, sive P. Eduardus a S. Francisco Xav. Carmelit. Excalc., Amaranthum, sive Hieronymum Giglium., viden? Uranium, Polybumque Sisimber
Sculpit, hic Eurindi vultum exprimit, ille Amaranthi.
Sed quid ego longinqua sequor, propiora relinquo?
Huc geminas, huc flecte acies, hanc aspice telam,
Qua magnum tanta pingens Locresius[ERROR: no reftable :]

Hic jam Locresii, sive Flaminii Scarsellii celeberrimi et doctissimi viri Ode exponitur per summa capita, qua Acim sive Eustachium Manfredium proponit. Coeterorum argumenta tantummodo noveramus, hujus et carmen cultissimum nobis fuerat exhibitum; cujus ordinem retinuimus praecipuis breviter hic expressis. Porro ipse, ubi telae ideam effinxit, animi dotes coloribus nequaquam obnoxias versibus persequitur.

Eum autem proponit primo juris studia aversatum iratae Themide, tum subeuntem Coelum ad addiscendam Astronomiam computantem coelestes ephemerides sororibus adiuvantibus, observantem sydera, et eclipses, curantem Bononienses aquas, ac inter eas Rhenum, et Idigem usque adeo nunc quidem Bononiensibus funestos, ac demum innuit Britanniae et Galliae plausus tantum virum in suas Academias cooptantium.

Acin
Arte refert, vultumque, oculosque coloribus, atque
Officia, et vitae seriem, doctosque labores
Exprimit; ast animum, atque omnes vincentia fucos
Virtutum merita, et conclusas pectore dotes
Versibus adscriptis pandit, quos ipse sororum
Aonidum chorus, ac praesens miratur Apollo.
Aspicis? ingrati deserta volumina juris
Hic fugit: incassum fugientem, ac torva tuentem
Irato revocat vultu Themis. Aetheris arcem
Hic subit, et Coeli motus, ac sydera discit.
Hic eadem adstringit numeris, ac nunciat omnes
Astrorum adspectus varios, et tempora signat
Divinus Coeli vates: soror utraque fessum
Hinc atque hinc sexu major levat: aetheris ignes
Hac parte, hac varios Solis, Lunaeque labores
Oblongo per vitra tubo speculatur, at illa
Ante pedes Rhenusque tumens, et turbidus Idex,
Heu modo Felsineos tam dirus uterque per agros;
Imperio parent humiles: procul illius altas
Hinc Thamesis celebrat laudes, hinc Sequana plaudit.
Lyc.
Quale opus, o superi! Viva omnia, Tytire, credas.
Qui tamen[ERROR: no reftable :]

Hic jam ad nostras effigies fit gradus. Innuitur Illustrissimus Praesul Franciscus Blanchinus. Is apud Arcades dicitur Selvaggio, quem ne Sylvagium appellaremus, barbaries quaedam ejusmodi vocis vetuit.

Porro is observationibus Astronomicis, ac Geographiae et Antiquitatis studio celeberrimus fuit. Venerem Campani vitro palmorum 140. observavit et semiplenam et falcatam sine tubo, ut in ejusmodi longitudine fieri solet, affixo procul objectivo vitro, quod ope fili dirigitur, ac oculari lente exiguo tubulo inclusa. Porro is maculas in Venere contemplatus censuit ejus vertiginem admodum lentam 25. diebus absolvi, quam Dominicus Cassinus censuit 24. horis breviorem. Iccirco adiecimus lentum dubiae vertiginis orbem. Fuse de hac controversia Jacobus Cassinus in Elementis Astronomiae.

Meridianae lineae ductum a Mari supero ad inferum per urbem Romam transeuntem definivit, crassos Geographorum errores corrigens. Eam inter ejus observationes Manfredius edidit post ejus obitum.

Meridianam lineam ad observationes Astronomicas ineundas magnificentissimam construxit Romae in Chartusianorum aede apud Termas Diocletiani.

Caesarum palatinas aedes, ac auream Neronis domum partim e ruderibus, quae supersunt, eruit, partim pro ingenio suo supplevit, ac edidit. Ibi autem cum per cuniculum ex summa altitudine in inferiores aedium partes incaute decidisset, confracto crure praesentis mortis periculum aegre evasit, quam haud ita multo post eo ipso casu labefactus obiit.

ille, tuae qui summo in vertice lauri
Eminet, ac viola praefulget amictus opaca,
Jam senior, sed cruda viro, viridisque senectus?
Ille etiam multa servat vaga sydera nocte.
En vitream aeriae ramoso in vertice pinus
Affixit lentem, ac filo moderatur: acutos
Ante oculos pendet lens altera: grandius astrum
Respondet contra, sinuatum in cornua lumen
Stringitur, et maculis vultus sordescit opacis.
Hinc et per montes altos, camposque patentes
Linea se longo tendit, perque oppida ductu:
Altera per sacram brevior traducitur aedem.
Inde ruinosos inter pendentia muros
Signa jacent dispersa solo, conscriptaque saxa.
Tyt.
Hic vir, hic est, Lycida. Non illo doctior alter
Sydera scrutari, aut mensas describere terras,
Eruere aut altis veterum monumenta ruinis.
Arcades a Sylva nomen fecere vocantes.
Adductos terris falcatae hic Cypridis ignes,
Et maculas, dubium et lentae vertiginis orbem
Exquirit. Qua se ardenti via flectat ab Austro
In Boream hic campis, hic sacra signat in aede.
Immissus Titana refert per tenve foramen
Ex alto radius, mutataque tempora monstrat.
Ast ibi collapsas, monumentum insigne Neronis,
Immemor ipse sui (heu nimium!) considerat aedes:
Ah! ruit, et fractos praeceps alliditur artus.
Lyc.
Hic vero[ERROR: no reftable :]

P. Guidonem Grandium hic proponimus summum geometram. Innuimus eius sectiones Conicas, Flores Geometricos et varia calculorum genera. Sectionum conicarum prima, nimirum ellipsis, in orbem redit, ac planetae et cometae omnes in eiusmodi orbe motus suos peragunt. Secunda, nimirum parabola, unicum habet ramum, quo in infinitum protenditur binis cruribus in eandem plagam tendentibus: eam gravia corpora describunt oblique proiecta. Tertia, sive hyperbola binos habet ramos oppositos, quorum singuli in infinitum protenduntur binis cruribus. Eius plurimi sunt usus per omnem mathesim longe lateque dispersi.

Flores autem geometricos Grandius inscripsit elegantissimum opusculum, quo curvas geometricas definivit nonnullas exhibentes florum folia et varios foliorum ordines.

nivea effulgens in veste Sacerdos
Quam varias radio signat nigrante figuras!
Illa refert ovum, haec longum sinuatur in arcum
Crure super gemino, geminis abit altera ramis
Immensum hinc, atque hinc fugiens, et crure quaterno
Aversas petit usque plagas: at vertice in alto
Sese aliae longis sinuant ambagibus, atque
In se iterum, atque iterum redeunt, flectuntque, plicantque,
Et reddunt sparsos per prata nitentia flores:
Mille notae, ac tela numeri densantur in ima.
Alter in hac...
Tyt.
Quo te, Lycida, tuus abripit ardor?
Tempus abit. Tela mihi stat Dubenus in illa,
Ausoniae Dubenus honos, et gloria prima
Arcadiae. Haud illi Thamesis, non Sequana certet
Grandibus ingeniis, non ingens Rhenus, et Ister.
Hic teretem coni vario secat ordine formam
Obliquans flexu triplici: prima exhibet astris
Omnibus oblongos calles: iter altera praebet
Emissae funda glandi, volucrique sagittae:
Tertia proh quantis est usibus apta! Nitentes
Hic certo calami ductu descripsit odori
Veris opes: numeris hic mille arcana, notisque
Naturae educta e penetralibus eruit imis.
Illa[ERROR: no reftable :]Nonnullos alios hic innuimus mathematicos ac philosophos, Heronem, sive Vincentium Vivianum, Epidaurum, sive Georgium Baglivium, non quidem Aletiensem, sed ex Ragusino patre Ragusii natum, adeoque Ragusinum, ex Armeniorum familia, qui aletium a P. Michaele Mondegajo Soc. Jesu poeta celeberrimo evocatus a Baglivio ibi medicinam exercente educatus et haeres ex asse institutus familiae nomen commutavit; Ursachium, sive Xaverium Pansutum; Didalmum, sive P. Abb. Didacum Revillas. Hero, ast illa incisus mihi parte Epidaurus:
Ursacchi hinc vultus pendent, hinc ora Didalmi,
Illum ebore, hunc pario sculptum de marmore finxi.
Nil tamen haec perfecta moror: mea maxima cura
Pastor Achemenides[ERROR: no reftable :]Achemenides, sive P. Horatius Burgundius Soc. Jesu, Mathesim fere per 30 annos Romae in Romano Collegio publice docuit, frequenti auditorum concursu, inter quo et me Mathematicis disciplinis instruxit, quem et successorem sibi dedit renunciatus Collegii Romani Rector. Mentionem hic facimus hujus ipsius muneris Mathesim docendi, quo tandiu est functus, regiminis Collegii ipsius, et 4 poematum de volatu, de natatu, de incessu, ac de motu sanguinis , quae inter Arcadum illustrium carmina prostant. tabula pingendus in ampla
Sollicitum tenet, o Lycida, mentemque, animumque
Ad sese rapit, et calamos, dextramque reposcit.
Ille olim sanctae correptum ad templa Mathesis
Me traxit, sistens Divae, atque arcana latentis
Pandere naturae, et magni scrutarier ignes
Aetheris, ac noctes docuit vigilare serenas.
Centum igitur solidis pingam suffulta columnis
Templa Deae in medio: sculptis longa atria signis
Fulgebunt late: rutilanti hinc aurea Coelum
Uraniae et fixos, errantesque aetheris ignes
Monstrabit radio: hinc torvus tormenta Gradivus
Aerea, ferratosque globos signabit acuta
Cuspide, diffractasque arces: lucentia fila
Parte alia septem variata coloribus almae
In radium jungent Charites, vitroque resolvent
Mox iterum triquetro, at speculis ardentibus ignem
Aligeri educent pueri, atque incendia spargent.
Parte alia puram per campos Najades undam
Grandibus effundent rivis, ludentque natantes.
Aurea parietibus mille instrumenta, coruscis
Pendebunt mille e trabibus, numerique, notaeque
Mille solum niveo constratum marmore, mille
Distinguent recti tractus, orbesque recurvi.
Ipsa Dea e medio prodibit fulgida templo
Ad limen: juvenum supplex densissima turba
Stabit Achemenidem circum, ac deducet ad aedem
Ille avidos; numero sed me secernet ab omni
Apprehensum dextra, Divaeque in limine sistet.
Parte alia Phaebusque aderit, totusque canenti
Aonidum chorus; ille oculos ad nubila tollet,
Atque aciem extentas volucrum defiget in alas.
Squammigerum interea placido pecus aequore ludet,
Quadrupedes curvo, bipedesque in litore stabunt
Assimiles gressum densantibus: atque rubenti
Ad latus undantes effingam sanguine venas,
Carminis argumentum ingens, quo Pindus, et omne
Arcadicum insonuit nemus olim, et Pegasis unda.
Nec deerit sacros coestus Astraea regenti
Adsistens, nec dius Amor, Pietasque, Fidesque.
Sed quid ego longum frustra moror? Heu brevis hora
Effugit. I, Lycida, conceptum mente laborem
Da facili complere manu, atque inducere fucos.
Inductis demum fucis, noctesque, diesque
Tecum adero, alternoque horas sermone trahemus.
LAUS DEO
Vade retro


Boskovic, Ruder (1711-1787) [1753]: Ecloga recitata in publico Arcadum consessu, versio electronica, 325 versus, verborum 3023 [genus: poesis - ecloga] [numerus verborum] [boskovic-r-ecl.xml].
Powered by PhiloLogic

Creative Commons License
Zbirka Croatiae auctores Latini, rezultat Znanstvenog projekta "Digitalizacija hrvatskih latinista", dostupna je pod licencom
Creative Commons Imenovanje-Nekomercijalno-Dijeli pod istim uvjetima 3.0 Hrvatska.
Za uporabe koje prelaze okvire ove licence obratite se voditelju projekta.